लक्षात ठेवा: जिथं तुमचा हेतू चांगला असेल तिथे सोबती तुम्हाला भेटत नाही आणि विरोधक मात्र जास्त निर्माण होत असतात

 

लक्षात ठेवा: जिथं तुमचा हेतू चांगला असेल तिथे सोबती तुम्हाला भेटत नाही आणि विरोधक मात्र जास्त निर्माण होत असतात

माझी कथा: संघर्षातून उभी राहिलेली प्रेरणा

मी एका लहानशा गावातून आलो आहे, जिथे लोक आयुष्यभर ठरावीक मार्गांनी चालतात. शिक्षण झाल्यावर चांगली नोकरी मिळवून स्थिर आयुष्य जगणं, हीच एकमेव स्वप्नं अनेकांची असायची. पण माझ्या मनात मात्र काहीतरी वेगळं करण्याची इच्छा होती.

शहरातून गावाकडे परतण्याचा निर्णय:
इंजिनिअरिंगचं शिक्षण पूर्ण करून मला पुण्यात एका मोठ्या कंपनीत नोकरी लागली. स्थिरता होती, चांगला पगार होता, पण मनात एक विचार सलत होता—माझ्या गावासाठी मी काही करू शकतो का? गावातल्या मुलांना रोजगारासाठी बाहेर जावं लागत होतं. त्यांच्या कुटुंबांना तुटलेल्या अपेक्षांमध्ये जगावं लागत होतं.

मी ठरवलं, गावात जाऊन उद्योग सुरू करायचा, जेणेकरून मुलांना गावातच नोकरी मिळेल. माझ्या मित्रांनी विचारलं, "तुला इतकी चांगली नोकरी सोडून गावात जाऊन उद्योग कशाला सुरू करायचाय?" मला त्यांचं उत्तर नव्हतं, पण माझ्या हेतूवर माझा पूर्ण विश्वास होता.

सुरुवातीचा उत्साह आणि हळूहळू येणाऱ्या समस्या:
मी गावात परतल्यावर एक छोटासा उद्योग सुरू केला. गावातल्या काही लोकांनी माझं स्वागत केलं, पण बरेच जण उपहासाने म्हणाले, "उद्योग? गावात? काही काळ चालेल, नंतर बंद पडेलच."

मी सुरुवातीला गावातल्या काही तरुणांना काम दिलं. उत्पादन चालू झालं, पण बाजारात ते विकणं मोठं आव्हान होतं. स्थानिक दुकानदार म्हणाले, "आम्हाला बाहेरचं माल पाठवतोय. तुझा माल घेतलाच तर आमचं नुकसान होईल."

त्यानंतर गावात काही लोकांनी अफवा पसरवल्या. "याचा उद्देश फक्त स्वतःचा फायदा करून घेणं आहे. कामगारांना फसवेल हा!"
त्या विरोधामुळे काही कामगार माझ्याकडून निघून गेले. एका क्षणी मला वाटलं, कदाचित मी चुकीचा मार्ग निवडला असेल.

संघर्षाचा क्षण:
पण त्या रात्री मी स्वतःशी बोललो, "तू ही कल्पना का घेतली? फक्त स्वतःचं आयुष्य आरामात घालवण्यासाठी की गावासाठी काहीतरी करण्यासाठी?"
उत्तर स्पष्ट होतं—गावासाठी. मग मी मनाशी ठरवलं की कोणत्याही परिस्थितीत मी हा संघर्ष सोडणार नाही.

मी हळूहळू माझं काम अधिक चांगल्या पद्धतीने सुरू केलं. थोडं तांत्रिक ज्ञान वाढवलं, थोडा बाजाराचा अभ्यास केला. कामगारांशी संवाद साधून त्यांचं मन बदलण्याचा प्रयत्न केला. काही मित्रांनी बाहेरच्या बाजारपेठेत माल पोचवण्यासाठी मदत केली.

यशाचं फळ:
तीन वर्षं प्रचंड संघर्ष केला. सुरुवातीला जिथं मला विरोधच मिळाला होता, तिथंच आता माझ्या उद्योगाचं कौतुक होऊ लागलं. माझ्या गावातल्या पन्नासपेक्षा जास्त लोकांना रोजगार मिळाला. विरोधक हळूहळू शांत झाले. काही लोक, जे एकेकाळी माझ्या कामावर टीका करत होते, त्यांनी पुढे येऊन मला मदतीचा हात दिला.

शेवटचा विचार:
या सगळ्या प्रवासातून मला एक गोष्ट शिकायला मिळाली—जिथं चांगल्या हेतूने काम केलं जातं, तिथे विरोध अनिवार्य असतो. पण त्या विरोधातूनच तुमचं ध्येय अधिक ठळक होतं. सोबती कमी मिळाले तरी, जे खरे सोबती असतात तेच तुमच्या यशाचं कारण ठरतात.

आता मागे वळून पाहतो तेव्हा वाटतं, जर त्या विरोधामुळे मी खचून गेलो असतो, तर आज मी काहीही साध्य करू शकलो नसतो. म्हणूनच, मला खऱ्या अर्थाने कळलं की, "चांगल्या हेतूला विरोधकांचीच गरज असते, कारण त्यांच्यामुळेच आपली जिद्द वाढते."

आज मी अभिमानाने सांगतो की माझा संघर्ष हा माझ्या यशाचा पाया ठरला आहे.

 Dr. Mohite Mentoring 

www.drmohitementoring.com